Thursday, October 30, 2014

ඛේදවාචකයට පසු....

ව්‍යසනය සිදුවී අවසන්ය. මියගියවුන් වෙනුවෙන් ශෝකය ප්‍රකාශ කිරීම හැර අන් යමක් ඉතිරිව නැත. දැන් වෙහෙස වන්නේ විනාශයට වගකිවයුත්තා සෙවීමටය. බොහෝ පාර්ශවයන්ගේ ඇඟිල්ල දිගු වන්නේ රජය පැත්තටය. ගොඩනැඟිලි පර්යේෂණ ආයතනයට අනුව ප්‍රදේශයේ අවදානම පිළිබඳව අනතුරු හැඟවීම කර අැත්තේ 2005 පමණ ඈත කාලයේදීය. දශකයකට පමණ පෙර විනාශය හඳුනාගෙන තිබියදීත් ජීවිත සිය ගනනක් නැතිවීම පිළිබඳව වගකිව යුත්තේ කවුද?

නාගරික සංවර්ධන අමාත්‍යාංශයේ ඉඩම් අත්පත් කරගැනීමේ විවාදයකදී ජවිපෙ නායක අනුර දිසානායක සඳහන් කල පරිදි ලංකාවේදී, ඉඩමක්-නිවසක් යනු හුදු දේපලක් පමණක්ම නොවේ. ජනගහනයෙන් වැඩි ප්‍රතිශතයක් යැපෙන්නේ කෘෂි ආර්ථිකය මූලික කරගෙනය. එනම් තමා අවට ඇති "භූමිය" මුල්කරගෙනය. එවන් තත්වයකදී "ඉඩමක්" යන්න අර්ථ ගැන්වෙන්නේ ඉඩම, නිවස, පවුල, රැකියාව.... ආදී සියල්ලයි. එබැවින් ජීවත් වන භූමියෙන් ඉවත්වන්න යයි යමෙකුට කීම යනු ඔහු හා බැඳී පවතින සියල්ල විතැන් කිරීමකි. අනතුරු හඟවන්නන්, චෝදනා කරන්නන්, ඇඟිල්ල දික් කරන්නන් ‍ආදී සියල්ලන්ම තේරුම්ගත යුතු තත්වය එයයි. ගොඩනැඟිලි පර්යේෂණ ආයතනයේ පර්යේෂණ වලට අනුව නායයාමේ අවදානම ඇති ප්‍රදේශ හැත්තෑ ගනනක් දිවයින තුල හඳුනාගෙන ඇත. ‍ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කයේ අතිශයින් නාගරීකරණය වී ඇති ප්‍රදේශ වලද අවදානම් කලාප ඇති බැව් කියවේ.

විනාශයට පෙර රජයේ පාර්ශවයෙන් කලයුතු මැදිහත් වීමද සිදුකර නැත. සාමාන්‍යයෙන් මෙය බලාපොරොත්තු වියහැකි තත්වයකි. පාලන ක්‍රමයේ සංකීර්ණභාවය මෙයට මූලික හේතුවකි. අනතුරු හැඟවීම එක් පාර්ශවයකින් සිදුකරන විට අනෙක් පාර්ශව අනතුර වලක්වා ගැනීමට කටයුතු කර ඇති බවක් පෙනෙන්නේ නැත. මෙය ඉදිරියේදීත් වෙනස් වේයයි සිතිය නොහැක. සංවර්ධන කටයුතු වෙනුවෙන් ඉඩම් අහිමි කලවුන්ට පවා සාධාරණය ඉෂ්ඨ නොවන තත්වයකදී මෙවන් මිනිසුන් සිටින්නේ කොතැනද යන්න සිතාගැනීම අපහසු නැත. අප අසා ඇති ආකාරයට බොහොමයක් සංවර්ධිත රටවල ඇති එකට ගොනුවූ නිවාස ක්‍රම මෙරටට ගැලපෙන්නේ නැත. අනෙක් අතට කුමන හෝ ස්වභාවික අවදානමක් ඇති ප්‍රදේශ අති විශාල සංඛ්‍යාවකි. එම පෙදෙස් වලින් මිනිසුන් ඉවත් කිරීමද ලෙහෙසි නැත. එබැවින් ඉහත ප්‍රශ්න සියල්ල ආවරණය වන පරිදි පොදු වැඩපිලිවෙලක අවශ්‍යතාවය ඇත.

ඛේදවාචකයේ තවත් අත්දැකීමක්.

Thursday, October 16, 2014

හොඳ ගෙඩි වලට විදින පළතුරු මැස්සෝ.........

පලතුරු මැස්සො විදින්නෙ සාමාන්‍යයෙන් එලවළු පළතුරු වලට. අර කතාවක් තියෙන්නෙ හොඳ ගෙඩි පණුවන්‍ට කියලත්. ඒ පණුවො ගෙඩිය කෑම පටන්ගන්නෙත් පළතුරු මැස්ස ගෙඩියට විදල ඒකෙ බිත්තර දැම්මම. පහුගිය දවසක ඔෆිස් එකේ ගාමිණී අයියයි මායි පොඩ්ඩක් අනුමත වෙන්න ගත්ත. ඒ වෙලාවෙ මම දැක්ක ගාමිණී අයියගෙ අතේ මැණික් කටුවට පොඩ්ඩක් උඩින් තිබුන පොඩි ගෙඩියත්. සෙන්ටිමීටර භාගයක් විතර විශ්කම්භයක් තිබුන ලා රත් හැහැය ගත්ත ගෙඩියක් චුට්ටක් උඩට ඉස්සිලා තිබුන. මට ඇතිවුනා පොඩි සැකයක්.

"මේ මොකද්ද බං?" ගෙඩිය පෙන්නල මම ඇහුව.

"මොකද්ද දන්නෑ බං..... මාසයක් විතරැති ඇවිල්ල"

"අඩෝ පළතුරු මැස්ස විදලද දන්නෑ..... පොඩ්ඩක් පෙන්නපං....." මම අවවාදයක් දුන්නෙ මීට කලින් දැකල තිබුන දෙයක් නිසා. සතියකට පස්සෙ මෑන් ආව.

"හරිනෙ බං! පළතුරු මැස්ස තමයි.... හම්බන්තොටට එන්න කිව්ව!"

ඔන්න ඕකයි සීන් එක. මේ පැත්තෙ පැතිරිලා යන රෝගයක් තමයි පළතුරු මැස්සො විදීම. මේක ටිකක් විතර බරපතල කේස් එකක්.

පළතුරු මැස්ස දැන් මිනිස්සුන්ට විදින්න පටන් අරගෙන. කොහොම උනත් එක එක නම් වලින් මේ ලෙඩේ හඳුන්වනව. සමහර පැතිවල වැලි මැක්ක කියලත් කියනව. මොකා උනත් මූ විද්දට පස්සෙ මාසයක් දෙකක් අැතුලත මම කිව්ව විදියෙ රෝග ලක්ෂණ පහල වෙනව. මුලදි වේදනාවක් නැති ගෙඩියක් තමයි එන්නෙ. නමුත් කාලයක් ගතවුනොත් නං ටිකක් අමාරුයි. කාලය ගත වෙද්දි තුවාලයක් හැදිල ඒක ලොකු වෙනව. ඒ තුවාලයේ තියන ලක්ෂණය තමයි ඇතුලෙන් තුවාලයක් විදියට තිබුනත් පිටතින් එච්චර ‍පේන්නෙ නැතිවීම. ප්‍රතිකාර නොකර හිටියොත් පණුවො හැදෙනව කියලයි කියන්නෙ.

රෝගයට කරන ප්‍රතිකාරයත් ටිකක් වෙිදනාකාරියි. මූලිකවම ප්‍රතිකාර ක්‍රම දෙකක් තියනව දැනට. එකක් තමයි තුවාලය වටේට බෙහෙත් විදීම. අර ඉස්සර බල්ලො කෑවම බුරිය වටේට විදිනව වගේ. අනිත් ක්‍රමය තමයි ගෑස් වලින් පිලිස්සීම. මාස තුනක් හතරක් තිස්සේ විටින් විට මේ ප්‍රතිකාර කරන්න වෙනව.

මෙන්න මේ තියෙන්නෙ බෙහෙත් විදීමේ ක්‍රමයෙන් දැනට සුව වෙමින් පවතින ගෙඩියක්.


මේ තියෙන්නෙ පිලිස්සීමේ ක්‍රමයෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම සුවවූ ගෙඩියක්.


පළතුරු ගස් වැඩිපුර තියන පැතිවල මේ හානිය ටිකක් වැඩියි කියල කියනව. විශේෂයෙන්ම අඹ ගස් තියන ගෙවල් වල උදවිය ප්‍රවේශම් වෙන්න කියල දොස්තරවරු කියනව. මුහුණකට වගේ මැස්ස විද්දොත් කාලයක් යනතුරු කැළලක් පේන්න පුළුවන් කියලත් කියන්න ඕන. සතෙක් මනුස්සයෙකුගෙ ඇඟේ බිත්තර දාන කතා අපි අහල තිබුනෙ හොලිවුඩ් චිත්‍රපටි වලින් විතරයි. මේ කලියුග කාලෙ දැන් ඒක ඇත්තටම සිදුවෙනව.



(විශේෂ ස්තුතිය: පින්තූර ගන්න ඉඩ දුන්න අපේ කාර්යාලයේ නෝනල දෙන්නට)

Monday, October 13, 2014

මලාලා යුසුෆ්සායි සහ මහින්ද රාජපක්ෂ!

මෙවර නොබෙල් සාම ත්‍යාගය(සම) මලාලා යුසුෆ්සායි වෙත පිරිනැමිනි. දෙදහස් දොලහ වසරේදී මලාලාට වෙඩි තැබීමට පසුව මෙම අඩවියේදී ඇයට ඉක්මන් සුව ප්‍රාර්ථනා කල පිරිස අතර සිටි ඊමේල් කවිකාරිය විසින්, දිනෙක ඇය නොබෙල් ත්‍යාගය දිනාගන්නා බවට කල අනාවැකියක්ද සටහන් කර තිබුනි. බ්ලොග් අඩවියක් මඟින් අධ්‍යාපන අයිතිය ඉල්ලූ ඇයට ‍එල්ලවූ අන්තවාදී ප්‍රහාරයෙන් හරියටම වසර දෙකකට පසු නොබෙල් සාම ත්‍යාගය දිනාගැනීම බ්ලොග්කරුවන් ලෙස අපටද ආඩම්බර වියහැකි කාරණාවකි. එමෙන්ම නොබෙල් ත්‍යාගයක් දිනූ පළමු බ්ලොග්කාරිය ලෙස ඉතිහාසගත වන ඇයට සුභපැතීමට මෙය අවස්ථාවක් කරගනිමු!

නොබෙල් සාම ත්‍යාගය පිරිනැමීමේ අරමුණ සාමය උදාකිරීම වුවද මෑත කාලයේ සාම ත්‍යාග පිරිනැමීම් දැඩි විවාදාත්මක විය. බලයට පත්වී ඉතාම කෙටි කලකදී බරක් ඔබාමා වෙත සාම ත්‍යාගය පිරිනැමීම එක් උදාහරණයකි. ඒ මේ පිළිබඳ කතා කිරීම අනවශ්‍ය යයි සිතමි. නොබෙල් සාම ත්‍යාගයක් ශ්‍රී ලංකාවට හිමිවීමට තිබූ අවස්තාවක් මඟහැරී ගියා යැයි කිවහොත්?


මගේ අදහස නම් එය එසේ වූ බවයි. ඒ අනෙකෙකුට නොව ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාටයි. ලෝකයේ කෲරතම ත්‍රස්තවාදී සංවිධානය ලෙස සැලකූ එල්ටීටීඊය යුධමය ලෙස පරාජය කර මුලිනුපුටා දමා තිස් අවුරුද්දක් තිස්සේ පැවති යුද්ධය අවසන් කර කෝටි දෙකකට අධික ජන සමාජයකට සාමය උදා කිරීම නොබෙල් සාම ත්‍යාගයෙන් පිදීමට සුදුසු වන කටයුත්තක් නොවන්නේද? මගේ අදහස නම් එය එසේ වන බවයි. යුද්ධය අවසන් කිරීම යන කාර්යය සැලකූ විට මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේ කාර්යභාරය ඔබාමා, මලාලා, අල් ගෝර් සහ තවත් ජයග්‍රාහකයන් බොහෝ දෙනෙකුගේ කාර්යභාරයට වඩා ඉහලය. ඔහුගේ කාර්යය සාම ත්‍යාගය පිරිනැමීමේ අර්ථයෙන් උසස්ය.

ඉතිහාසය පුරාම, ලැබිය යුතුව තිබූ ජයග්‍රහනයන් බොහොමයක් නූලෙන් මිස් කරගන්නා ජාතියක් වන අප මෙහිදීද නොකල යුත්තක් සිදුකර තිබුනි. අතිශය අපහසුවෙන් ලබාගත් යුධ ජයග්‍රහණයෙන් පසු සිදුකල යුතුව තිබුන අත්‍යාවශ්‍ය සහ පහසුවෙන් සිදුකල හැකිව තිබූ ප්‍රතිසංස්කරනයන් රාශියක් හිතාමතාම මඟහැරිනි. එහි ප්‍රතිපලය ලෙස යුද්ධය අවසන් වුවද වාර්ගික අසමඟිය අවසන් නොවුනි. නොබෙල් ත්‍යාගය නූලෙන් මිස්වුනා යයි කිව හැක්කේ එබැවිනි.

Thursday, October 9, 2014

සරත් සහ සහෝදරයෝ, ෆොන්සේකා, රනිල් සහ අරාජිකත්වයේ අභියෝගය.

ජනාධිපතිවරණ අපේක්ෂකයෙකු ලෙස ජනාධිපතිවරයාට තෙවැනි වරටත් ඉදිරිපත් වීමට නොහැකි යයි සරත් එන් සිල්වා මහතාගේ තර්කය මේ දිනවල කතාබහට ලක්වන්නකි. තර්කය ඉදිරිපත් කරන සරත් එන් සිල්වා යනු හිටපු අගවිනිසුරු වීම තර්කය තවත් තීව්‍ර කරන්නකි. මූලිකවම ඔහු, තමා ඉදිරිපත් කරන තර්කයට පදනම් කරගන්නේ "ඕනෑම නීතියක් ඉදිරියට බලපැවැත්වෙන බවත් අතීතයට බලපෑමක් සිදුවීමට නම් එය විශේෂයෙන් ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයට ඇතුලත් කලයුතුය" යන්නය. දහ අටවැනි සංශෝධනය ඉදිරිපත් කරන මොහොත වනවිටත් ජනාධිපතිවරයා නැවත පත්වීමට ඉල්ලීම සඳහා නුසුදුස්සෙක්ව සිටි අතර, උක්ත සංශෝධනයේදී ඔහු නැවත පත්කිරීමේ විධිිධානයක් විශේෂයෙන් ඇතුලත් කර නොමැති බැවින් ඔහු නුසුදුස්සෙක් බව හිටපු අගවිනිසුරු වරයාගේ තර්කයයි.

මීට ප්‍රතිවිරුද්ධ පාර්ශවයෙන් ශක්තිමත් තර්කයක් ඉදිරිපත් වූයේ අධිනීතීඥ ගෝමීන් දයාසිරි වෙතිනි. ඔහුගේ තර්කය පදනම් වන්නේ කරුණු දෙකක් මතය.
1. නීතියක් බලපැවැත්වෙන්නේ අවස්ථාව මතය. ඒ අනුව ජනාධිපතිවරයා තෙවැනි වතාවට තෝරා පත් කරගැනීමට නියමිත අවස්ථාවේදී (එනම් මේ සටහන ලියන මොහොතේ සිට ජනාධිපතිවරයාගේ ධූර කාලය නිල වශයෙන් අවසන් වන 2016 අදාල දිනය දක්වා ඕනෑම වේලාවක) මුලින් තිබූ බාධකය(දෙවතාවක් පත්වීම) ඉවත්ව ඇති නිසා ජනාධිපතිවරණයට ඉදිරිපත් වීමට හැකිය.

මෙම තර්කයේ වලංගු භාවය පෙන්වීමට අතීත පූර්වාදර්ශයක්ද ගෝමීන් දයාසිරි මහතා ඉදිරිපත් කරයි. එනම් කාන්තාවන්ට ඡන්ද බලය නොතිබූ සමයේ, ඡන්දය ප්‍රකාශ කිරීමට නොසුදුසුව සිටි සියළු කාන්තාවන්ට, පනතක් මඟින් ඡන්ද බලය හිමිවිය. එහෙත් ඒ වනවිට වයස සම්පූර්ණ කල කාන්තාවන්ට ඡන්දය ප්‍රකාශ කිරීම සඳහා සඳහා අතීතයට බලපවත්වන විශේෂ විධිවිදානයක් අවශ්‍ය නොවීම ඔහු දක්වයි.

2. ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 92 වැනි ව්‍යවස්ථාවෙන් දැක්වෙන්නේ ජනාධිපතිවරයා වශෙයන් තෝරාපත් කර ගැනීමට නුසුදුසුකම්ය. ඒ මෙසේය,

(අ) වයස අවුරුදු තිහ (30) සම්පූර්ණ කර නොසිටීම;
(ආ) 91 වැනි ව්‍යවස්ථාවේ (1) වැනි අනුව්‍යවස්ථාවේ (ඈ), (ඉ), (ඊ) හෝ (උ) ඡේද යටෙත් පාර්ලිෙම්න්තු මන්තීවරයකු ලෙස තෝරා පත් කර ගැනීමට නුසුදුස්සකු වීම;
*[(ඇ) ඉවත් කරන ලදී.]
(ඈ) 38 වැනි ව්‍යවස්ථාවේ (2) වැනි අනුව්‍යවස්ථාවේ (ඉ) ඡේද‍යේ විධිවිධාන යටෙත් ජනාධිපති ධුරෙයන් ඉවත් කරනු ලැබ සිටීම, යන නුසුදුසුකම්වලින් කවර වූ හෝ නුසුදුසුකමකට යටත්ව සිටී නම් මිස, ජනාධිපතිවරයා වශෙයන් තෝරා පත් කර ගනු ලැබීමට සුදුස්සෙක් වන්නේය.


මෙහිදී (ඇ) යටතේ කලින් තිබූ "දෙවතාවක් තොරාගැනීම" යන්න ඉවත් කර ඇති බැවින් තෙවැනි වාරය සඳහා ඉල්ලීමට බාධාවක් නැත.

මේ අනුව දෙපැත්තේ ඇති තර්කවල වලංගුභාවය බේරාගත යුත්තේ අධිකරණයට යාමෙනි, වඩාත් නිවැරදිව කිවහොත් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට යාමෙනි. අධිකරණයේ වත්මන් තත්වය අනුව තීරණය කලින්ම නිගමනය කිරීම අපහසු නොවේ. මතුව ඇති අර්බුධය ඒ ආකාරය වුවද කතා කිරීමට සූදානම් වූ මාතෘකාව එය නොවේ.

මේ දිනවල ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ සරත් එන් සිල්වා සමඟ රට පුරා යමින් සිටියි. ඒ උක්ත නීතිය පිළිබඳ දේශන පවත්වමිනි. නීතිය කුමක් වුවත් අවසානයේ තීන්දුව ලැබෙන්නේ කවුරුන්ට වාසිදායකවද යන්න ජවිපෙ නොදන්නවා විය නොහැකිය. එසේ නම් නීති තර්කයක් ගැන කතා කරමින් රටපුරා යාමේ ප්‍රයෝජනය කුමක්ද? මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා තෙවැනිවර ජනාධිපතිවරණයට තරග කරන්නේ නම් ජවිපෙ තරග නොකරන කතාවක්ද එහෙන් මෙහෙන් ඇසේ. ෆොන්සේකා මහතාද සිටින්නේ මෙම මතයේය. පෙරටුගාමී සමාජවාදීන්ගේ පැත්තෙන් කුමාර් ගුණරත්නම්ද තරග කිරීමට සූදානමින් සිටින කසුකුසුවක් ඇසේ. සෝභිත හිමියන් තමන්ව පොදු අපේක්ෂකයා යැයි කියා නොකියා වැඩසිටී. රනිල්ද ජනාධිපති සිහිනයේ කිමිදී සිටියි. මේ කලයුත්ත වෙනුවට නොකලයුත්ත කරන අරාජික කාලයයි. පොදු අපේක්ෂක කතා යට ගොස් ඒ මදිවාට විධායකයද අවුලක් නැති යයි කියන තැනට ඇවිත්ය. දෙන දෙයක් කාබී මහින්ද‍ට කතිරය ගසන්නට අපටද සිතුනොත් පුදුමයක් නැත!